Glasmuseum Leerdam

Dinsdag zijn we naar het Glasmuseum in Leerdam geweest. Het thema was  'Een zee van glas' waarbij de wetenschap en kunst op een bijzondere manier samenkwamen. De tekeningen van zoöloog Dr Ernst Haeckel (niet te verwarren met Dr Jeckyll) over de onderwaterwereld vormden het uitgangspunt. Het leuke was dat kinderen tot en met 12 jaar, mits ze verkleed waren als piraat of duiker, gratis toegang kregen tot het museum. Daarnaast was er een uitgebreide speurtocht door het museum uitgezet, waarbij er zeedieren op de muren waren afgebeeld, alleen te zien met een speciale 'black light' zaklamp. Er werden vragen gesteld over de zeedieren en zo liepen we per verdieping te speuren. Daarbij de prachtige glaskunstwerken natuurlijk niet te vergeten.

De glaskunst die door bekende ontwerpers, zoals Jan Taminiau, was gemaakt naar aanleiding van het onderwaterthema werden speciaal belicht. Ook was er een filmpje te zien van het proces. Heel bijzonder om te zien.

Ontwerpen van Jan Taminiau

Behalve de prachtige glasontwerpen, was er ook daadwerkelijk een stuk van de echte onderwaterwereld te zien in de vorm van een aquarium met zeesterren, zee-egels en clownvisjes (Nemo)

Een speciale tentoonstelling van Meccano bouwwerkjes, waarin dan weer glas was geblazen.

 

Kortom, dit is maar een kleine greep van de tentoongestelde voorwerpen, zeker de moeite van een bezoek waard.

De glaslamp, die elke keer in een andere kleur veranderde, heb ik proberen te fotograferen, maar de kleuren wisselden zo snel dat ze er nog niet allemaal opstaan!

Vaas in de vorm van een zeeanemoon

Kröller-Müller Museum

Gisteren ben ik met een vriendin van de Nieuwe Akademie naar het Kröller Müller Park en Museum geweest. Met de witte fiets door het Park naar het Museum gefietst, waar we eerst de beeldentuin hebben bezocht.

Er was een speciale installatie: de Cirkel van kleding. Uit Brits onderzoek blijkt dat een vrouw gemiddeld 2400 kledingstukken in haar leven bezit. Dit gegeven is gesymboliseerd door kleding aan van geboorte tot het eind van een leven hangend aan een waslijn in een cirkel. Sommige kledingstukken waren omgetoverd tot kunstwerken. 

Tijdens de lunch, waarbij we gelukkig onder het afdak zaten, begon het enorm te regenen. Dus daarna de rest van de middag binnen doorgebracht en o.a. de Van Gogh's bekeken. Indrukwekkend om ze in het echt te zien, hoewel hier niet alle 'eindresultaten' hangen, maar ook een paar studies van grote werken. Er hangt hier wel de op één na grootste collectie van Vincent van Gogh, zeer zeker de moeite waard. 

Er was ook een speciale tentoonstelling van Georges Seurat, de uitvinder van het neo-impressionisme. Met zijn ontelbare gestippelde - gepointilleerde - verftoetsen opgebouwde schilderijen en zijn grote aandacht voor kleurtheorieën, ontwikkelt hij een nieuwe esthetiek. Voor het eerst is er in Nederland een grote collectie van zijn werk te zien. Ik vond het bijzonder om de ontwikkeling van zijn tekeningen naar de latere schilderijen te zien. Deze tentoonstelling is nog tot 7 september te zien en beslist een aanrader.

Kortom het Kröller Müller is een perfecte plek voor een dagje uit, want de Hoge Veluwe is prachtig. Ook in de regen, hahaha maar dan moet je wel naar de goede uitgang fietsen, want het lijkt wel overal op elkaar... gelukkig konden we de weg vragen aan een paar Duitse dames (die wel een kaart bij zich hadden). 

Toerist in eigen land, weer een middag cultuur.

(waar zouden we zijn zonder de poncho's van de A-C-Tion?)

Wageningen

In de nieuwe Flow stond een artikel over een vintage schatkamer "Willy's Warenhuis" in Wageningen. Aangezien er op woensdagmorgen ook markt is in Wageningen, leek me dit een goede gelegenheid er heen te gaan.  Al vroeg ging ik op pad, de zon was al flink warm en ik vond dat ik wel een kopje koffie had verdiend.

Het lekkers in het glaasje en het koekje had ik al op, voordat ik de foto nam. Dat was een goede cappuccino. De markt was hartstikke leuk, er stonden veel stoffenkramen en twee grote kramen met fournituren. Zoveel keus is er niet bij de stoffenkraam in ons dorp, maar ik had niets specifieks nodig, dus ben ik doorgelopen. Wel handig om te weten dat er dus op woensdag fournituren te koop zijn in Wageningen. Er heerste een gemoedelijke sfeer, echt vakantiestemming. Vanzelf kwam ik bij de kringloopwinkel van Terre des Hommes terecht, waar het hartstikke druk was. Het is maar een piepklein zaakje en het was dringen. Na een snelle blik ben ik verder gegaan, want mijn doel was natuurlijk Willy's Warenhuis".  Om de hoek kwam ik op een plein, het Salverdaplein en verhip in de verte zag ik al kleding buiten hangen en stoelen staan. Nummer 2, dat kon niet missen, dit moest het zijn. De eerste stukken die ik tegenkwam waren behoorlijk aan de prijs, maar er was veel keus, dus er was wel degelijk ook goedkopere waar te koop. Er stonden allerlei kasten vol met prachtige kopjes en schoteltjes en andere snuisterijen. Overal waar ik keek zag ik wel weer  iets uitspringen wat om mijn aandacht vroeg. Uiteindelijk ben ik met een fruit-uitlekschaaltje en twee geborduurde pannenlapjes naar buiten gegaan. Maar ik had er zo een uur of twee door kunnen brengen. Naaidoosjes, lintjes, bandjes, echte bijzondere feestkleding, schoenen en tassen. Lampen, boeken echt te veel om op te noemen. De man die me hielp vertelde dat er een eindje verderop nog een winkel was met opgeknapte meubelen en er vanaf september een derde winkel bijkomt. Dus echt de moeite waard om te bekijken als je van vintage houd.

Tegenover Willy's Warenhuis was een 2e hands zaak waar alleen Lundia werd verkocht. Mijn aandacht werd getrokken door kasten met heel veel laden. De dame in de winkel vertelde dat het echt onverslijtbaar is en je het hout gemakkelijk opnieuw kan schuren en schilderen. Eigenlijk hebben ze het te goed gemaakt ;-) Goed om te weten dus, als ik weer eens op zoek ben naar een geschikte kast voor in m'n atelier. 

Mijn volgende stop was op de Schoolstraat bij de Scandinavische winkel, ware het niet dat ze net met vakantie waren tot 31 juli. Een reden temeer nog eens terug te gaan. Maar niet getreurd, tegenover deze winkel zat een kledingzaakje 'Ter Laak" waar ze King Louie verkochten, dus daar heb ik op m'n gemak rondgesnuffeld. Ze zaten tussen twee collecties in, maar het leuke is dat ze een website hebben met hun assortiment, dus de volgende keer kan ik zien of de nieuwe collectie al binnen is en rijd ik er niet voor niets erheen. Daarna ben ik de grote winkelstraat nog even doorgelopen en kwam ik tot de ontdekking dat er toch wel meer winkels waren dan ik dacht. Dus Wageningen is echt een tweede bezoek waar, zeker op woensdag (stoffenmarkt) of zaterdag (biologische markt).

Ludovico Einaudi

"I've got nothing to do today but smile"
Is dat geen mooie quote van Paul Simon?

Zo voel ik me, na gisteravond.

Gisteren was het dan zover, we zijn naar het concert van Ludovico Einaudi geweest. Mijn lief is hier helemaal fan van en een tijd geleden zag ik de aankondiging voor dit concert en zo gingen we gisteravond met de trein op weg naar Amsterdam. 

Het is vakantietijd dus de trein zat niet vol, gelukkig. Vanaf het Central Station met de tram naar het Museumplein en het mooie was dat we de concertkaartjes mochten gebruiken als vervoersbewijs. Helaas geldt dit nog maar tot 1 september, dus we hadden geluk. In de tram begon ik te twijfelen of het wel de goede was, want ik wist niet of de tram in de goede richting ging. Ik kan me herinneren dat ik Berlijn de verkeerde richting opging toen ik klakkeloos instapte. Maar gelukkig voor ons ging de tram vanaf het Centraal Station maar 1 richting op. OK, pfff we waren blijkbaar niet de enige, want tegenover ons zat een jongen die z'n zus bezocht en ons in gebrekkig Nederlands aansprak dat de haltes elke keer verschijnen op de lichtbalk. Haha ik voelde me toerist in eigen land. Na een kwartiertje stapten we uit en het begon te miezeren, paraplu op en rondkijken waar we een hapje konden eten. 

Het eerste wat we tegenkwamen heette Small Talk en zag er gezellig uit. Binnen was er een tafeltje vrij en de 'obers' waren grapjes aan het maken met ons en elkaar. Er heerste een gezellige sfeer, alsof we zo een cabaretprogramma waren binnengestapt. De kaart zag er goed uit, voor snel een hapje, dus bestelden we een drankje en wat te eten. Voorbeeld van de humor, bij het zoeken naar het damestoilet kreeg ik te horen dat ik wel moest oppassen voor Hector de hond.achter de deur... nou die had er niet ingepast, want de deur ging tot op de centimeter open. Maar onze avond kon niet stuk en deze mannen hadden tenminste lol in hun werk. Het eten kwam snel en binnen een half uur stonden we dan ook al buiten. Tja, nog veel te vroeg voor het concert, dus over de PC Hooftstraat geslenterd. De winkels waren gesloten, dus wat etalages bekeken. Op de terugweg werden we door een Engels sprekende dame aangesproken met een proefje van één of andere handcrème. Binnen had ze ook spul voor het gezicht en dat wilde ze wel even demonstreren. We hadden tijd genoeg, dus even mee naar binnen en toen kwam het... 'Waar denkt u dat de rimpeltjes vandaan komen?' Nou zei ik, ik lach teveel.... 'No no no... van te weinig collageen etc.' En ze zou dit wel eens laten zien, dus smeerde ze onder m'n rechteroog een serumpje en ik voelde het letterlijk straktrekken! En mevrouw ziet u het verschil? Nou, ik zag het niet direct, maar voelde wel dat m'n huid anders aanvoelde en tintelde. Dus ik vroeg of ze misschien m'n andere oog ook wilde doen, aangezien we nog uit gingen. Natuurlijk, maar ... en toen kwam het verkooppraatje van de laatste promotiedag en bij afname van drie producten kregen we 50% korting etc. Toen ik voorzichtig naar de prijs informeerde wilde ze eerst weten wat ik nu gebruik... haar producten zouden super zijn en veel langer meegaan, blablabla. Om een lang verhaal kort te maken, ze ging nog even door een deur om met de zogenaamde manager te praten om mij een superaanbieding te doen, die normaal alleen aan 'celebrities' gedaan werd en kreeg ik het derde product gratis als ik er twee zou kopen. Ik heb keurig bedankt en we zijn snel naar buiten gegaan... voor dat bedrag had ik een weekend naar Parijs kunnen gaan. OK, weer een ervaring rijker en de rest van de avond zag ik er zogenaamd jonger/strakker uit. Tja, maar zou ik dit ook willen? Dat is de vraag, dit soort producten wordt verkocht aan dames die er jonger uit willen zien, maar misschien zijn er ook dames die gewoon tevreden zijn met wie ze zijn en hoe ze eruit zien... Waarom moeten we er met z'n allen jonger uitzien? Gaat het dan alleen nog maar om het uiterlijk? Mag ik niet gewoon blij zijn, ook al ben ik geen 25 meer en zie ik er ook niet zo uit? Toch wel heel vermoeiend om er altijd maar super uit te moeten zien. 

Maar terug naar het concert, het was nog steeds te vroeg en het restaurant bij het Concertgebouw zat helemaal vol, geen plek om een drankje te kunnen drinken, dus in de regen op zoek naar een andere gelegenheid. Die vonden we bij Brasserie Keyzer, daar hebben we alsnog een klein dessert gegeten met een kop koffie. Jammie, ik had een crème brûlée met Baileys en m'n schat een trio van sorbet ijs. Heerlijk nog even gezeten tot de aanvang van het concert. 

We bleken best een goede plek te hebben, waarbij we het podium met vooraal de piano goed konden zien. De zaal is prachtig en we keken onze ogen uit. 

Daar zaten we dan, op een doodgewone maandagavond in het Concertgebouw in Amsterdam! Genieten dus en genoten hebben we. De muziek was bijzonder mooi, het begon vaak heel zacht, alleen de piano of viool en dit bouwde op naar een climax met het hele orkest, wat uit 12 personen bestond, waarbij sommige muzikanten meerdere instrumenten bespeelden, bijvoorbeeld een jongeman speelde gitaar, viool en elektrische viool. Het viel sowieso op dat de muzikanten jong waren en zo getalenteerd. Geweldig. Er was geen pauze en het concert duurde 2 uur. Ze kregen een staande ovatie en kwamen terug voor een toegift. Maar het publiek was zo uitzinnig dat we bleven klappen en het tweede nummer hebben we helemaal meegeklapt. Een enorme sfeer en saamhorigheid gaf dit. Een hele zaal die strak meeklapt op de maat, prachtig. Einaudi stond daarna op het podium met de hand bij z'n hart, heel ontroerend!

Weer een ervaring waar ik met heel veel plezier aan kan terugdenken.

Tropisch in eigen land

Tja en dan is het rond die 30 graden of meer, wat doe je dan? Ten eerste alles in een rustiger tempo, maar dat is lastig voor mij. Dus na de boodschappen vanmorgen zijn we op de fiets gestapt en met het voetveer naar Rhenen gegaan.

Daar heerlijk een ijsje gegeten bij de prijswinnaar van de gouden ijsspatel, IJssalon Martino. Dit keer heb ik voor het eerst een nieuwe smaak getest... cocosijs en dat was lekker!

Wat rond gekuierd en vervolgens  een lunch bij Tante Loes en we waanden ons in Zuid-Frankrijk. Een heerlijk briesje, uitzicht op het water, waar allerlei watersporters recreëerden, van waterskiërs tot kanovaarders. Palmbomen  op het terras, een stralend blauwe lucht, het zonnetje, lekker drankje tja puur genieten dus.

Eindfeest De Meent in Ommeren

Vandaag was het eindfeest op Bastiaan's school. De spelletjes waren gebaseerd op verschillend landen. Dus stond ik vandaag wafels te bakken voor het België spel. De kids vonden ze heerlijk, maar het werd wel warm in het zonnetje. We kregen nog bezoek van reporters van het Jeugdjournaal, aangezien er dit jaar 4 tweelingen uit groep 8 de school verlaten. Afgelopen dinsdag was het al te zien op 'Hart van Nederland' bij SBS6, gisteren in het journaal van TV Gelderland en vanavond dus om 18:45 uur bij het Jeugdjournaal. Ze zijn minstens een uur aan het filmen geweest en hebben behalve de 4 tweelingen ook de sfeer van het eindfeest gefilmd. Nou, als dat geen goede promotie voor de school is? Laat nu die nieuwe leerlingen maar komen, want het aantal loopt wel terug helaas. 

Bastiaan heeft zich in ieder geval ook prima vermaakt en thuisgekomen zijn we nog 1,5 uur wezen zwemmen... hij slaapt vanavond vast als een roosje.

Synchroonkijken alweer voorbij

Afgelopen week heb ik meegedaan met het mini-fotoproject #synchroonkijken. Iedere dag was er een thema wat je moest fotograferen. Dit resulteerde in allerlei geweldige foto's, meer dan 2000 mensen deden mee aan dit fenomeen. Op Pinterest werd per dag een overzicht geplaatst met alle foto's. Zoek op #synchroonkijken 2014.

Dag 1: Knoppen, Dag 2: Frustraties, Dag 3: Elftal in oranje (je moest 11 foto's maken en de 11e plaatsen) Dag 4: Schoonheid, Dag 5: Achterkant, Dag 6: strepen en de finale: Favoriete ingrediënt.

Dit waren mijn foto's. Het was een ontzettend leuk project om te doen en hier blijft het niet bij, want Else Kramer start een nieuw project: 52 weken anders kijken. Oh, ik zie net dat dit een officiële cursus is, dus daar zijn kosten aan verbonden. Maar wie weet, misschien ben je daar net naar op zoek.
Succes!