Strand

Vorige week woensdag had ik met een vriendin op het strand van Kijkduin afgesproken. Het zou een prachtige dag worden en de hondjes mochten ook mee. Na mijn fijne ervaring op het strand van Zoutelande, leek me dat geen probleem... Toch was het lang niet zo fijn... ten eerste waren op het strand waar we hadden afgesproken wat te drinken/eten geen honden toegestaan en daar kwamen we pas achter toen we wilden gaan wandelen. Er was een vriendelijke mevrouw die me waarschuwde naar het 'hondenstrand' te gaan, wat minstens een kilometer verder lag, want ze controleerden heel streng en met 2 hondjes (die overigens keurig aangelijnd waren en de poepzakjes binnen handbereik) zou me dat op een boete van €140 komen te staan... Ik wist niet hoe snel ik daar weg moest komen... Dus op naar het 'hondenstrand' waar we via een fietspad kwamen. Maar de opmerkingen onderweg waren ook niet van de lucht. Een fietsende mevrouw moest zo nodig heel dicht langs de hondjes rijden en vertellen dat ze 'hondensoep' zou gaan eten! Een ander hoorde ik zeggen, dat ze het een goede regeling was dat er geen honden op het strand mochten komen etc. Toen we eindelijk op het hondenstrand aankwamen, begreep ik waarom dit het 'hondenstrand' was. Het zand was niet zo mooi wit, het lag echt helemaal aan het 'einde' en er waren ook bijna alleen maar honden!!! Dus loslaten was geen optie, want Doris vond het veel te gezellig om met alle honden te gaan spelen en dan vervolgens doodleuk niet meer terug te komen. Ahum, daar lagen we dan, met 2 hondjes aan de lijn, die eigenlijk overal wilden zijn, behalve bij ons tussen allemaal andere hondenbezitters, die overigens dan wel weer vriendelijk waren. In de strandtent waren ze helemaal op hondjes ingesteld en er stonden diverse drinkbakken en er zaten nauwelijks mensen zonder honden. Met weemoed dacht ik terug aan het prachtige Zeeland. Wat een grote verschillen toch. De volgende keer dat ik met m'n vriendin afspreek laat ik de 'hondekinders' thuis, want ik voelde me net een oppas, zo ondeugend waren die twee. 

Einde vakantieperiode nadert

Twee wekend geleden was ik in het Cobra Museum in Amstelveen, waar de 'Guggenheim collectie van 1949-1960 abstracte kunst' te zien was. Het was bijzonder om de eerste werken van de kunstenaars te zien, waarvan ik tot nu toe alleen plaatjes in kunst boeken gezien had. Sowieso is het Cobra museum een must voor liefhebbers van moderne kunst.

Karel Appel

Willem de Kooning

Asger Jorn

Ging ik met zoonlief op een regenachtige dag naar de 3D animatiefilm Koemba. Erg vermakelijk, over een zebra die op zoek was naar z'n strepen.

Heb ik het Museum Oud Amelisweerd bezocht. Dit is een prachtig oud landhuis, wat vooral bekend staat om zijn collectie Chinees - en historisch behang.  De kunstenaar Armando had werk uitgezocht wat prachtig in deze ruimtes paste. De thema's in het werk o.a. natuur, landschap, melancholie komen prachtig tot hun recht in deze omgeving.

Uitzicht naar buiten

Stuk behangpapier met uitleg.

Landhuis Oud Amelisweerd

Het is een heerlijke omgeving om te wandelen, vlakbij Utrecht. De inwendige mens wordt ook niet vergeten, want naast het museum is de 'Veldkeuken' en kun je allerlei lekkers vinden.

Kortom zeker een bezoek waard op een mooie dag ;-)

Tja en dan is het maandag weer de eerste schooldag voor Bastiaan, dus zo langzaam aan werd het tijd eens te kijken wat hij allemaal nodig heeft voor school. Misschien ook eens kijken welke kleding nog past etc. Nou, ik kwam bedrogen uit, hij is uit al z'n lange broeken gegroeid. Die jongen heeft in de zomervakantie een groeispurt gemaakt... Dus gisteren togen mijn vriendin en ik met de boys naar de stad. Zeer vermoeiend kan ik wel vertellen, want tussen de kledingrekken waren we ze steeds kwijt. Soms wilden ze een kledingzaak in, omdat de muziek zo cool was!!! Nou, mama was een andere mening toegedaan. Je zult toch maar in zo'n winkel werken... dat levert volgens mij een blijvende gehoorschade op... Aan de het einde van de middag waren we nog maar 1 broek en 1 T-shirt verder. Maar, nu weet ik in ieder geval welke maat meneer heeft... en wat z'n 'stijl' is. Op een gegeven moment vertelde hij me namelijk dat het toch wel leuk was 'shoppen'! Maar vandaag was hij dat alweer vergeten, dus heb ik zelf nog maar een paar broeken voor 'm gekocht en gelukkig vielen ze in de smaak. Hij is nu klaar voor het nieuwe schooljaar en ik ben blij dat we deze exercitie niet maandelijks hoeven uit te voeren.

Leuk, poseren op een discovloer ;-)

Alweer over de helft van de zomervakantie

Afgelopen week zijn we heerlijk naar het strand geweest. Om precies te zijn, naar Zoutelande. Daar kwam ik als kind en het enige wat ik me kan herinneren is dat het een enorme duinovergang was en m'n moeder liep te slepen met de hele uitrusting. We hadden toen ook nog zo'n schattig strandhuisje, waar je je dan kon omkleden en je spulletjes kon bewaren. Het strand was heeeeeel groot en de zee prachtig! Tot zover de herinnering. Het strand is nog steeds heeeeeel groot en de zee ook nog steeds prachtig. De strandhuisjes staan er ook nog steeds, maar de duinovergang kon ik niet meer vinden. Ook was er geen herinnering aan het schattige dorpje, dus hebben we de auto buiten het dorp geparkeerd, tot onze verbazing was dat gratis. Honden aan de lijn en de duinen over naar het strand. Eerst een kop koffie bij de strandtent met uitzicht op de zee. De zee, wat heb ik die gemist en wat was ie mooi groen/blauw. Bijna net zo mooi als in Denemarken. Toen zijn we gaan wandelen en elke keer door de paaltjes naar het volgende strand. Het was heel rustig op het strand en Bastiaan liep lekker met z'n blote voeten in de branding. De hondjes moesten nog wel even wennen aan het ruige zeewater en bleven angstvallig op het strand lopen... totdat we op een heel rustig strand kwamen en we ze even hebben losgelaten. Balletje gegooid, steeds meer richting branding en uiteindelijk liep Casper de branding in. Doris vond het nog maar niks en bleef op een afstandje toekijken. Maar wat hebben ze een plezier gehad, ze vonden het helemaal geweldig. En wij? Tja, als je daar dan loopt met een kind wat loopt te rennen van plezier en 2 hondjes die helemaal door het dolle zijn, dan is je dag goed. Uiteindelijk hebben wen nog een pauze gehouden in het zand vlak voor de strandhuisjes, maar het zand woei toch in onze gezichten en langzaam aan begon het ander weer te worden. Net toen we dachten we gaan terug naar de auto, begon het te regenen.

Maar je zag in de verte alweer de zon, dus zijn we die richting uit gereden en kwamen in Vlissingen.

Een uurtje rondgelopen en heerlijk gezeten aan de boulevard op een bankje, totdat, je raad het al, er weer een buitje aankwam. Bijna op tijd weer in de auto en nu op weg naar Yerseke, om de dag af te sluiten met een heerlijke mosselmaaltijd. Wat hebben we een heerlijke dag gehad, de zon scheen en de zeelucht is zo fijn. Tjonge, wat moet dat een feestje zijn om daar te wonen.

Van strand naar wandeling

Vandaag hadden we gepland naar het strand te gaan met m'n schoonouders. Maar hoe meer we richting het westen reden, hoe donkerder de lucht werd. Daar zat ik dan in m'n zomerjurkje en slippertjes, niet echt de juiste kleding voor het weer. Na de koffie hebben we de plannen omgegooid en zijn in de buurt met de hondjes gaan wandelen. Dit was ook gezellig, maar toch net even anders dan het strand.

Gelukkig is het wel de hele tijd droog gebleven en hebben we nog buiten op een terras kunnen lunchen. De hondjes vonden het helemaal geweldig ;-)

Verleiding

Tja, ik kan het bordje brocant niet zien, of ik moet nader onderzoeken wat dit inhoud. Zo ook vanmiddag in Rhenen op de Frederik Paltshof, daar is al geruime een winkel met brocante. Maar niet eerder liep ik er naar binnen. Op de een of andere manier waren de uitgestalde net niet mijn smaak, of niet oud genoeg etc. Maar vandaag ontwaarde ik het bordje, brocante in de kelder! Hmmmm, het was behoorlijk warm, dus ik dacht dat het in die kelder vast koeler zou zijn. En zo was het ook. Er stonden tafels en kastjes met serviezen uit grootmoeders tijd uitgestald. Maar waar mijn oog op viel, was van een andere orde. Een ouderwetse broodtrommel en eentje die er nog gaaf uitzag. Een werkend slot en bijna geen slijtage. De vader van de eigenaar begon een praatje en zo kwam ik weten dat zijn zoon een ware liefhebber was van 'vintage' en alles afstruinde om spullen van zijn gading te vinden en die in z'n winkel zouden passen. Nou, ik sprak af dat ik na m'n boodschappenrondje terug zou komen en wel wilde onderhandelen over dit stuk. Zo gezegd, zo gedaan en het kon natuurlijk niet uitblijven dat ik met deze geweldige vondst onder de armen heel blij de winkel uitliep. Thuis gekomen was het natuurlijk weer een ander verhaal... het commentaar van manlief was, iets eruit en dan mag er weer iets nieuws binnenkomen ;-) Gelukkig bedoelde hij het niet serieus, maar de strekking is duidelijk! Ik heb m'n aanwinst al geïnstalleerd op het aanrecht. Nu nog bedenken wat ik erin zal doen. Ook dat is gelukt, maar ik weet nog niet zeker of dit de juiste plek en inhoud is. Eerst maar 'ns proberen.

Glasmuseum Leerdam

Dinsdag zijn we naar het Glasmuseum in Leerdam geweest. Het thema was  'Een zee van glas' waarbij de wetenschap en kunst op een bijzondere manier samenkwamen. De tekeningen van zoöloog Dr Ernst Haeckel (niet te verwarren met Dr Jeckyll) over de onderwaterwereld vormden het uitgangspunt. Het leuke was dat kinderen tot en met 12 jaar, mits ze verkleed waren als piraat of duiker, gratis toegang kregen tot het museum. Daarnaast was er een uitgebreide speurtocht door het museum uitgezet, waarbij er zeedieren op de muren waren afgebeeld, alleen te zien met een speciale 'black light' zaklamp. Er werden vragen gesteld over de zeedieren en zo liepen we per verdieping te speuren. Daarbij de prachtige glaskunstwerken natuurlijk niet te vergeten.

De glaskunst die door bekende ontwerpers, zoals Jan Taminiau, was gemaakt naar aanleiding van het onderwaterthema werden speciaal belicht. Ook was er een filmpje te zien van het proces. Heel bijzonder om te zien.

Ontwerpen van Jan Taminiau

Behalve de prachtige glasontwerpen, was er ook daadwerkelijk een stuk van de echte onderwaterwereld te zien in de vorm van een aquarium met zeesterren, zee-egels en clownvisjes (Nemo)

Een speciale tentoonstelling van Meccano bouwwerkjes, waarin dan weer glas was geblazen.

 

Kortom, dit is maar een kleine greep van de tentoongestelde voorwerpen, zeker de moeite van een bezoek waard.

De glaslamp, die elke keer in een andere kleur veranderde, heb ik proberen te fotograferen, maar de kleuren wisselden zo snel dat ze er nog niet allemaal opstaan!

Vaas in de vorm van een zeeanemoon

Kröller-Müller Museum

Gisteren ben ik met een vriendin van de Nieuwe Akademie naar het Kröller Müller Park en Museum geweest. Met de witte fiets door het Park naar het Museum gefietst, waar we eerst de beeldentuin hebben bezocht.

Er was een speciale installatie: de Cirkel van kleding. Uit Brits onderzoek blijkt dat een vrouw gemiddeld 2400 kledingstukken in haar leven bezit. Dit gegeven is gesymboliseerd door kleding aan van geboorte tot het eind van een leven hangend aan een waslijn in een cirkel. Sommige kledingstukken waren omgetoverd tot kunstwerken. 

Tijdens de lunch, waarbij we gelukkig onder het afdak zaten, begon het enorm te regenen. Dus daarna de rest van de middag binnen doorgebracht en o.a. de Van Gogh's bekeken. Indrukwekkend om ze in het echt te zien, hoewel hier niet alle 'eindresultaten' hangen, maar ook een paar studies van grote werken. Er hangt hier wel de op één na grootste collectie van Vincent van Gogh, zeer zeker de moeite waard. 

Er was ook een speciale tentoonstelling van Georges Seurat, de uitvinder van het neo-impressionisme. Met zijn ontelbare gestippelde - gepointilleerde - verftoetsen opgebouwde schilderijen en zijn grote aandacht voor kleurtheorieën, ontwikkelt hij een nieuwe esthetiek. Voor het eerst is er in Nederland een grote collectie van zijn werk te zien. Ik vond het bijzonder om de ontwikkeling van zijn tekeningen naar de latere schilderijen te zien. Deze tentoonstelling is nog tot 7 september te zien en beslist een aanrader.

Kortom het Kröller Müller is een perfecte plek voor een dagje uit, want de Hoge Veluwe is prachtig. Ook in de regen, hahaha maar dan moet je wel naar de goede uitgang fietsen, want het lijkt wel overal op elkaar... gelukkig konden we de weg vragen aan een paar Duitse dames (die wel een kaart bij zich hadden). 

Toerist in eigen land, weer een middag cultuur.

(waar zouden we zijn zonder de poncho's van de A-C-Tion?)